یه مشت جوون توی یه مدرسه تفکیک جنسیتی گیر افتادن و برای اینکه به قوانین سختگیرانه مدرسه و یه انجمن مخفی رقیب حالی کنن، یه گروه موسیقی زیرزمینی به اسم «Lodge» راه میندازن. آهنگاش گیرا و باحاله و صحنه‌های اجراهاشون انرژِی مثبت بهت میده البته اگ اینطوری انرژی مثبتارو دوست داشته باشی بهت حال میده اگ ن ک هیچی... داستانش پر از عشق و عاشقی، مثلث‌های عشقی، خیانت و درام‌های نوجوانانه‌ست

مایکل کیتون بعد از ۳۰ سال برگشته و دوباره نقش بتمن قدیمی رو بازی می‌کنه ، داستانش درباره اینه که بری آلن برای نجات مادرش به گذشته سفر می‌کنه، ولی این کارش کل دنیا و زمان رو به هم می‌ریزه و یه دنیای جایگزین به وجود میاره که توش سوپرمن اصلاً وجود نداره و باید با کمک بتمن و یه سوپرگرل همه چیز رو درست کنه. ازرا میلر توی این فیلم دو تا نقش رو بازی می‌کنه؛ یکیش خود بری بزرگتره و اون یکی یه بری جوون، لوس و دیوانه که مدام گند می‌زنه و همین تضاد و کل‌کل‌هاشون بامزه‌ست. صحنه‌های اکشنش پرسرعت و پرانرژیه، مخصوصاً اون تیکه‌هایی که زمان برمی‌گرده عقب یا دعواهای بتمن پیر که واقعاً خفن و خشن طراحی شدن.

دشمن اصلی فصل اول یعنی ریورس فلش هم یکی از بهترین و مرموزترین بدمن‌های تاریخه که کل فصل رو تبدیل به یه معما می‌کنه و تا آخرش نمی‌دونی چرا با بری دشمنی داره. تیم فلش هم با اون آزمایشگاه مخفی و شوخی‌های بامزه سیسکو حال و هوای رفاقتی خوبی دارن. اکشن‌های سرعت‌دار و سفر در زمانش هم پرانرژیه و اصلاً خسته‌کننده نیست. فقط یه چیزی که تکراریم هست بین سریالا .... فصل اول و دومش واقعاً ترکوندن، ولی از فصل‌های وسط به بعد یه کم کش پیدا می‌کنه، پس برای اون شروع خفن و حس و حال نوستالژیک دهه ۲۰۱۰اش ارزش دیدن داره.

یه حال و هوای کاملاً متفاوت از دنیای ماروله؛ اینجا همه چیز به هم ریخته و داری می‌بینی اگه اتفاقات فیلم‌ها یه جور دیگه رقم می‌خورد چی می‌شد! و واقعاااا خفنه حتماا ببینیدش حتمااا اینجا کلی ایده باحال و دیوانه‌وار می‌بینی؛ مثلا پگی کارتر به جای استیو راجرز کاپیتان آمریکا میشه، یا تچالا (بلک پنتر) به جای پیتر کوییل میشه استارلرد و کل کهکشان رو می‌چرخونه.هر قسمت یه داستان جداگونه‌ست، یعنی لازم نیست درگیر یه خط داستانی طولانی بشی و هر وقت خواستی می‌تونی یه قسمت ببینی (البته آخراش همه به هم وصل میشن و یه لشکر خفن درست می‌کنن).بعضی از قسمت‌هاش زیادی دارک و سمهه بخصوص اون قسمتی که زامبی میشن که سریالشم ساختن حتما ببینید، و اون اولترونی که توی این دنیا ساخته میشه واقعاً باحاله!

این اصلاً ادامه اون نژای ۲۰۱۹ نیست، بلکه یه نسخه کاملاً متفاوت و مدرنه!اینجا نژا دوباره متولد شده و شده یه پیک موتوری جوون، خشن و شاخ توی یه شهر شانگهای دهه ۱۹۲۰ که پر از تکنولوژی عجیب و غریبه.صحنه‌های موتورسواری و اکشنش با آتیش و اژدهاها انقدر خفن، سریع و شیک طراحی شدن که انگار داری یه انیمه ژاپنی دیوانه‌وار می‌بینی.حس و حالش کاملاً بزرگسالانه‌تر و کول‌تر از اون نژای بچه‌گونه است و یه جاهایی حتی خشن و جدی میشه.بشخصه دوست دارم سری دوم این هم بیاد و نژا تو کشور دیگه و شرایط خاص دیگه تناسخ پیدا بکنه که تفاوت زیادی داشته باشه

از هر نظر از قسمت اول این پروژه از دیدگاه خودم بزرگ‌تر و خفن‌ترهاول از همه اینکه دقیقاً از جایی ادامه میده که قسمت اول با اون فداکاری‌شون تموم شد و تو واقعاً دلشون رو می‌خوای و باید ببینی چه بلایی سرشون میاد.دومیش اینکه مقیاس اکشن و گرافیکش اصلاً قابل مقایسه با قبل نیست؛ اون صحنه‌های مربوط به دریا، اژدهاها و مبارزاتش انقدر باکیفیت و رنگارنگن که باورت نمیشه داری یه انیمیشن می‌بینی، انگار یه نقاشی زنده شده!سومیش اینکه نژا همچنان همون بچه شیطون و بی‌ادبه و این‌بار قدرتش انقدر زیاد شده که هر کی جلوش دربیاد رو حالش رو جا میاره و صحنه‌های باحال و خنده‌داری می‌سازه.

نژا اصلا بچه معصوم و خوبی نیست، یه شیطونک دیوانه و خرابکاره که مدام آتیش می‌سوزونه و این شخصیت خرابه و شیطونش واقعا بامزه و خفنه.صحنه‌های اکشن و مبارزه‌هاش (مخصوصا اون تیکه معروفی که داخل نقاشی می‌جنگن) انقدر روون و نفس‌گیره که باورت نمیشه یه انیمیشن چینی داره این‌قدر ترکونده.برخلاف ظاهر خنده‌دارش (مخصوصا استاد تپل و بامزه‌ش که همیشه مسته)، داستان فداکاری پدر و مادرش احساسی و غمگینه که چاشنی خوبی شده برای این فیلم!

فصل اولش یه درام عاشقانه و احساسی خفنه؛ لی دونگ ووک نقش یه روباه نه‌دم رو داره که قرن‌هاست منتظره تا عشقش برگرده و یه جاهایی انقدر داستانش غمگین و پر از فداکاریه که دلت رو می‌سوزونه. ولی فصل دومش ۱۸۰ درجه عوض میشه؛ یهو میره تو سال ۱۹۳۸ و تبدیل میشه به یه اکشن-کمدی دیوانه‌وار که پر از دعواهای خفن و شوخی‌های بامزه‌ست.

اسکارلت جوهانسون توش از یه دختر بیچاره و ترسیده، یهو تبدیل به یه ابرقدرت دیوانه میشه که با فکر کردن می‌تونه همه رو پرت کنه و بکشه، همین دگرگونی و خفن شدنش واقعا حال میده!ایده اینکه آدم به ۱۰۰ درصد ظرفیت مغزش برسه و بتونه داده‌ها و دنیا رو ببینه، اینقدر عجیب و باحاله که تا آخرش میخکوبت می‌کنه. جلوه‌های ویژه‌ش هم وقتی که داره قدرتش رو نشون میده یا می‌تونه زمان و فضا رو دستکاری کنه، واقعا چشم‌نوازه اما خیلیی خاص یا عجیب غریب نیست

عامر خان توش نقش یه فضایی رو بازی می‌کنه که با یه ریموت کنترل میاد زمین و بدبختانه ریموتش رو یه آدم دزد می‌زنه! این بشر اصلا چیزی از دنیای ما نمیدونه و برای پیدا کردن ریموتش، یه سری سوالای انقدر معصومانه و خنده‌دار می‌پرسه که کل مذهب‌های قلابی و آخوندا و کشیشای شیاد رو به باد مسخره می‌گیره.عامر خان انقدر توی این نقش بامزه و مظلومه که واقعا به دلت می‌شینه و طنزش بشدت برات خنده دار میشه.فیلم یه کمدی سبکه، ولی یه جاهایی پیام قشنگ و احساسی درباره عشق و انسانیت میده...!

برعکس بقیه فیلمای آنابل، اینبار فقط با یه عروسک طرف نیستی؛ دختره یهو در اتاق اشیای شیطانی وارن‌ها رو باز می‌کنه و همه هیولاها (از عروس مرده و گرگ‌نما تا اون میمون نفرین‌شده) با هم میان بیرون. دقیقا مثل یه نسخه ترسناک از «شب در موزه» می‌مونه!نکته خفنش اینه که خود وارن‌ها (پاتریک ویلسون و ورا فارمیگا) توی این فیلم خیلی کم هستن و تمرکز اصلی روی همون بچه‌ها و پرستارشونه که با دست خالی باید از دست این همه هیولا فرار کنن. همین که به جای یه زوج متخصص، یه مشت جوون ترسیده گیر افتادن، استرس و هیجان رو چند برابر می‌کنه.

نسبت به سری قبل واقعا پیشرفت خوبی داشت و جذابیت داستان به مراتب بیشتر شده بوداون کنجکاوی داخل فیلم با دلهوره و هیجان قاطی شده و جذاب ترش کرده

تو حالت کلی فیلم خوبیه بد نیستداستانش واقعا قشنگه بازیگراش هم همینطور اما یکذره باید روند داستان بهتر میشد! جامپ اسکر هاش خیلی نبود اما تاحدودی به جا بود

سریال جالبیه و از زوایای مختلف چالشهای یک نوجوان رو برسی میکنه که با یک دروغ میتونه چه اتفاقایی براش پیش بیاد! کمدی قشنگی داره و خسته کننده نیستش و داستانش بنظرم کلیشه ایی نبود بجز قسمت عشق و عاشقیقطعا ارزش دیدن داره

دوستان الکی نظر منفی ندین این برای کودکان و خردسالان ساخته شدهههه! درکل بد نیست اما خب یجورایی روند خسته کننده هم داشت داستانش بدک نبود اما قطعا میتونست بهتر باشه و بنظذم نمره ایی که گرفته تقریبا حق مطلبو ادا کرده

یه فیلم زامبی محور کمدی خیلی باحال! و قشنگاز تفاوت ها تو این ژانر خیلی خوشم میاد و اینم حزو باحال ترینشون بود بخصوص نقش مادربزرگه که برخی جاهاش یاد والدهای ایرانی افتادم... داستان سریال جدید و قشنک و جالب بود و قطعا ارزش دیدن داره! شخصیت هاشم خوب بازی کردن و جالب بود هم شخصیت های تصلی هم فرعی بنظرم به نحو احسن اجرا کردن و راضی کننده بود برام این فیلم

داستانش کاملا جدید بود هرچند باید بیشتر روی شخصیت ها کار میشدو خیلیا انتقاد کردن از شکل ظاهری زامبی ها! که کاملا اشتباهه این مقایسه زامبی ها با زامبی های دیگه! چراا؟ چون این زامبی ها منشا ویروسش آب هستش و یک ویروس باستانی از اب که شاید میلیون ها سال قدمت داشته باشه! پس کاملا منطقیه که یه همچین شکلی بدن به زامبی ها هروند میتونستن بیشتر هم روش کار کنن اما خب به نسبت خوب بود!

زامبی‌های این فیلم اصلا کند و بی‌حال نیستن؛ مثل موشک می‌دوند و مثل مور و ملخ روی هم سوار میشن تا از دیوارها بالا برن (اون صحنه بیت المقدس تو فلسطین رو که ببینی شوکه میشی!).برد پیت نقش یه محقق سابقه رو بازی می‌کنه، یعنی برخلاف بقیه فیلمای زامبی، به جای اینکه فقط با مسلسل تیراندازی کنه، داره معما حل می‌کنه و دنبال ریشه ویروس می‌گرده. یه جورایی مثل ایندیانا جونز توی دنیای زامبی‌هاست.اینکه کل کره زمین به چوخ عظمی رفته و آدم‌ها تو کشورهای مختلف (از آمریکا و کره تا اسرائیل و ولز) دارن می‌جنگن، یه حس وحشت جهانی و خفن بهت میده که انگار واقعا آخرالزمان شده.اصلا هم وقت سر خاروندن نداری؛ از دقیقه اول میفته تو تعقیب و گریز و اصلا یه لحظه هم خسته‌ت نمی‌کنه

نسبت به سری قبل اثر واقعا ضعیف تری هستش حتی با اینکه فضا ، امکانات ، نفرات ، زانبی ها ، اماکن و موقعیت های خیلییی بیشتری داشتن نسبت به قطار بوسان 1، اما توحالت کلی فیلم خوبیه تو سطح خودش و جالبه که کل دنیا از هم نپاشیده و فقط کره جنوبی که اینطوری شده همینش جالب بود برام!

بیشتر از همه فضای تنگ و محدود قطار و زامبی های خیلی سریع و خشنش جذابش کردن! و تو این فضای تنگ داستان نه تنها خسته کننده نشده بلکه حذاب ترم شده و حتی فیلمبرداری و صدابرداری خیلی عالی هم داشتن! داستان رواییش هم بنظرم خیلی خوب بود هروند میتونست با یسری ابتکار های نویسندگی و حتی بداهه بهتر از این ها هم بشه! و بخش دارمش خیلی خوب بود! و حس همدردی و همدلی رو انتقال میداد و درعین حال خوی وحشیگری انسان رو هم تو شرایط سخت به رخ میکشید!

برخلاف خیلی از ترسناک‌های کلیشه‌ای، اینجا ترس از دل داستان‌های روزمره و شهری بیرون میاد (مثل یه پیک موتوری یا یه زن توی پارکینگ) برخلاف نظر ها بنظرم واقعا سریال خوب و قشنگی بود! تلفیق ذره ایی ماورالطبیعه با خوی انسانی!! در عین حال که داستان هرقسنت متفاوته بهم متصل هم هستش! و اینو هم از روی تاروت ها و حتی ترتیب بندی قسمت ها بخاطر مویی که داخل کمد پیدا میکنن متوجه میشین که قسمت اخر قضیه اون مو مشخص میشه!

کارگردان فیلم همون کارگران قطار بوسان هستش، ایده‌ش هم مثل قطار به بوسان، ولی اینبار توی یه ساختمون بیزینس و مدرن گیر افتادن که به خاطر یه ویروس خطرناک کاملا قرنطینه شده و هیچ راه فراری ندارن.و داستان زامبی عا اینبار کاملا متفاوته! هوش حنعی و پیشرفت ذهنی و تکاملشون...! واقعا خفنه و عملا میشه گفت اگر سریال بود حالت اخرالزمانی داشت نسل بشر کاملا منقرض میشد!

زامبی های باهوش و سریعی داره نسبت به فیلم و سریالای دیگه و این جزو مزیت هاشه که متفاوت تره! فیلم روند سریعی داره و کند پیش نمیره که خستت بکنه! بخاطر سرعت و باهوش تر بودن زامبیا استرست بیشتر هم میشهحتی جدا از اینها زامبی هاش قدرتهای عجیبی مثل پرش بلند و یا کتی یه جا چار دستو پا رو سقف با سرعت میره تا طعمشو بگیره! واقعا میشه کفت هیجانش بالاتره نسبت به برخی سریالای زامبی

دوبلش خیلی قوی نیست اما خوبهخود انیمیشن هم جالبه ولی یجورایی میشه گفت داستانش نسبتا کلیشه ایی بودش! اما قطعا ارزش یکبار دیدن رو داره

داستان جالبی داشت ولی بنظرم نسبت به نسخه قبلی یسری پسرفت هایی داشت که با تغییر روند داستان و دیالوگ ها میتونست خیلی بهتر بشه اما خب درکل بد نبود!

کوتاه، مختصر، مفیداین رو واقعا باید به فرزندانتون نشون بدین تا فریب نخورن!

نسبتا فیلم خوبی بود، زیاد صحنه های ترسناک نداشت بیشتر حالت دلهره آور داشت فیلم بدساختی نبود اما جا داشت به مراتب خیلیی بهتر ساخته بشه داستانشم نسبتا جالب بود اما زیاد نشون نداد وقایع رو مثلا مشته شدن ده هزار ادم روستا که بوسیله جنکیری رخ داد وکنه عدد مثلا طبق کفته خودشون نزدیم صدهزار تا میشد انا اصلا اون صحنه های کشتار رو نشون ندادن!

یه کپی نسبتا ضعیف از سریال دد ست!! همه چیزش شبسه همونه و واقعا فرق زیادی نداره، سریال بدی نیست اما خب بنظرم خیلیی زیاد کپی کردن یکذره اگر خلاقیت به خرج میدادن به مراتب بهتر میشد زامبی هاش سرعت بالایی دارن و بشدت خشن هستن و همین هیجان سریال رو بالاتر میبره و روند داستان اصلا کند یا حوصله سربر نیست!

ترکیب یه فیلم تاریخی کره‌ای (دوران چوسون) با یه هیولای غول‌پیکر و خفن، یه چیز عجیب ولی باحاله که تا حالا ندیده بودمکیم میونگ مین توش نقش یه شمشیرزن رو بازی می‌کنه که با یه تیم بامزه می‌خوان از پادشاه محافظت کنن و صحنه‌های شمشیربازی اکشن خوبی داره نسبتا.هیولاش خوب طراحی شده هروند جا داشت کمی بهترم بشه، و یه جاهایی هم انقدر دیالوگ‌های بین شخصیت‌ها مسخره و خنده‌داره و ترکیب خوبیه با این فیلمهه ری (همون خواننده و بازیگر معروف) هم توش عالیه و نقش یه کمانگیر رو داره. داستانش سریع پیش میره و اصلا وقتت رو تلف نمی‌کنه بنظرم

دوستان چرا الکی نظر منفی میدین و میگین مسخره اس؟ این فیلم برای بچه هاس نه شمایی که بیست و خورده ایی سالته! واقعا اینو متوجه نشدین؟؟ باورم نمیشه نفهمیدین!!! داستان نسبتا جالب و نورمالی داره برای بچه ها زیاد پیچیده نیست و یا زیاد هم ساده و ابکی نیست در اون سطح سنی و میتونه براشون جالب باشه بخصوص اگر به عروسک ها هم علاقه داشته باشه میتونه براش جذاب تر هم باشه دیدنش˃͈◡˂͈

توی این فیلم زامبی‌ها اصلا آدم‌خوار و ترسناک نیستن؛ برعکس، یه مشت زامبی بی‌آزارن که شهروند درجه دو حساب میشن و آدمای پولدار ازشون به عنوان کارگر ارزون (مثل پیک موتوری یا صندوق‌دار فست‌فود) استفاده می‌کنن! همین ایده که زامبی‌ها برن سر کار، خودش به تنهایی خنده‌داره.....

دنیای فانتزی و چرخ‌دنده‌ایِ شهرش واقعا چشم‌نوازه و ترکیب مکانیکی با جادو و دیوها یه حال و هوای خیلی خاص و رنگی بهش داده.ترکیب یه آدم عادی با یه دیو گرگینه که مجبورن با هم یه پرونده جنایی رو حل کنن، انقدر شوخی و کل‌کل‌های بامزه داره که اصلا نمی‌ذاره خسته بشی.حس و حالش مثل فیلمای کارآگاهی و پلیسیه، ولی توی یه دنیای کاملا خیالی که تا آخرش کنجکاو می‌مونی بفهمی قاتل کیه.انیمیشن‌های سینمایی چین این اواخر (مثل نژا) واقعا ترکوندن و کیفیت گرافیک و اکشن‌های این کار هم انگار اصلا کم از اونا نداره.

اینبار به جای یه دکتر معمولی، طلسم و نفرین گیر یه خواننده پاپ جهانی (با بازی خفن نائومی اسکات) افتاده و دیدن این‌که یه سوپراستار معروف چقدر اوضاعش فا*داپ میشه و از ترس دیوانه میشه، یه حس و حال کاملاً جدید و خفن داره.این قسمت از قسمت اولش خیلی بزرگ‌تر، خشن‌تر و دیوانه‌وارتره؛ صحنه‌های ترسناکش اونقدر نفس‌گیر و پرجزئیاته و جوری ترس و اضراب رو بهت القا میکنه که انگار داری این فیلم رو داخل سینما تنهایی میبینی تو اون تاریکی محض!! اون لبخندهای چندش‌آور همچنان ترسناک‌ترین بخش فیلمن، ولی اینبار جامپ‌اسکرها و صحنه‌های وحشتش (مخصوصاً اول فیلم و اون صحنه‌های مربوط به خوانندگی و رقص) انقدر غافلگیرکننده‌ست که با اینکه می‌دونی یه چیزی قراره بپره، باز قلبت می‌ریزه.بازی نائومی اسکات واقعاً عالیه؛ انقدر خوب ترس، استرس و فروپاشی روانی رو بازی می‌کنه که کاملاً باورش می‌کنی...!!!!

ایده‌ش مثل فیلم «حلقه» می‌مونه؛ یه طلسم یا نفرینه که دست به دست می‌چرخه، ولی اینبار از طریق یه تروما و یه لبخند ترسناک منتقل میشه. اینکه قربانی‌ها با اون قیافه‌های وحشتناک لبخند می‌زنن و بعدش خودشون رو می‌کشن، یه حس ترس و استرس دائمی بهت میده که تا آخرش نمی‌ذاره راحت باشی.بازی سوزی بیکن (نقش اصلی) هم واقعا خفنه؛ انقدر خوب نقش یه دکتری رو بازی می‌کنه که داره کم‌کم دیوونه میشه بخاطر اون نفرین، این که آدم‌های دور و برش فکر می‌کنن اون روانی شده، ولی خودش می‌دونه یه چیز واقعی داره شکارش می‌کنه، حس تنهایی و استرسش رو چند برابر می‌کنه.ترسش هم فقط جامپ‌اسکرهای الکی نیست، یه وحشت روانی خفه بهت میده که یهو با یه صحنه غافلگیرکننده قلبت رو می‌ریزه

مثل «مقصد نهایی» می‌مونه، ولی با کارت‌های تاروت! هر کارتی که تو فال براشون میاد، دقیقاً همون بلایی سرشون میاد (مثلاً کارت «مرد حلق‌آویز» یه مدل خاص می‌کشنش، کارت «دلقک» یه مدل دیگه) و همین ایده‌ش باحال و خلاقانه‌ست.همه‌مون یه بار تو جوونی با این کارت‌ها و احضار روح ور رفتیم، پس این حس «قانون‌شکنی و طلسم شدن» خیلی به آدم می‌چسبه. طراحی هیولاها و کارت‌هایی که زنده میشن هم واقعاً ترسناک و چندش‌آوره، مخصوصاً صحنه‌های جامپ‌اسکرش که به موقع بود

داداش این رو ببین چون هری پاتر نسخه بزرگسالانست انگار؛ یعنی جادو و دانشگاهش هست، ولی به جای بچه‌های معصوم، یه مشت جوون افسرده، معتاد و دیوانه دارن جادو یاد می‌گیرن و اصلا هم شوخی ندارن...این سریال قشنگ نشون میده که جادو قرار نیست همه چیز رو حل کنه، بلکه یه بدهی داره و عوارض روانی وحشتناکی روی آدم می‌ذاره. شخصیت‌های مارگو و الیوت هم واقعا یه الماس توی این سریال هستن؛فضای «فیلیوری» (همون دنیای جادویی داستان) هم شبیه نارنیاست، ولی یه نارنیای به تمام معنا که به چوخ عظمی رفته و بشدت اوضاع خرابه که این جوونا باید درستش کنن....

فیلم خوب و جالبی بود اما ایده اصلیش یکم مسخره بود(شخصیت مکس) که با وگود صدبرابر پادتن دربدنش میخواستن توجیحش کنن ک خب تا حدی شاید قابل قبول باشه! صحنه‌های خون و خون‌ریزی و تیکه‌تیکه شدنش (با اینکه جلوه‌های ویژه‌ش خیلی ارزون و بی‌کیفیته) اونقدر اغراق‌آمیزه که یه حس فیلم‌های دسته B دهه هشتادی بهت میده بخصوص اون اولش که گردن طرفو زامبی گاز میزنه و خونه مثل اب پاش فواره میکنه به سمت بالا زیادی سم بود این صحنش اما خب واقعا ارزش یکبار دیدن رو داره

تو حالت کلی انیمیشن بدی نبود روند داستانش هم نورمال بود صحنه های خسته کننده نداشت اما خب داستانش یکم کلیشه ایی طور بود ولی برای یکبار دیدن پیشنهادش میکنم

از شرکت‌کننده‌ها دعوت میشه که در یه برنامه واقعیت‌نمای عاشقانه به اسم «Love Hunter» شرکت کنن. اونا واقعاً فکر می‌کنن قراره توی یه برنامه عادی حضور داشته باشن و غافلگیر میشن.بخش‌های جذاب و خنده‌دار شو از همینجا میاد که شرکت‌کننده‌ها نمی‌دونن قضیه چیه و واکنش‌های واقعی و غافلگیرکننده‌ای نشون میدن. ترس و دستپاچگی‌شون واقعیه، چون واقعاً فکر می‌کنن توی یه فاجعه وحشتناک گیر افتادن.· بدون فیلمنامه برای شرکت‌کننده‌ها: سازندگان تأکید کردن که برای ۱۰ نفر اصلی هیچ فیلمنامه‌ای نبوده و فقط موقعیت و شرایط براشون چیده شده تا خودشون تصمیم بگیرن و واکنش نشون بدن.چون یه مسابقه‌ست، هر کی زرنگ‌تر باشه جایزه می‌گیره، همین باعث میشه پره از خیانت و دروغ و صحنه‌های مسخره بین شرکت‌کننده‌ها باشه.گریم زامبی‌ها و فضاسازی سئول واقعا خوب دراومده و یه حس تنش واقعی بهت میده، ولی این وسط حماقت شرکت‌کننده‌ها همه چی رو خراب می‌کنه و بامزه میشه.

اگر میخواید دوبله رک و بی پردشو ببنید از این چنل دانلود کنید(AnimeBebinim) اگر به این سریال علاقه داشتید حتماا (هلووا باس) رو هم ببینید که عالیهههداستانش درباره دختر شیطون (چارلی) هست که میخواد یه هتل باز کنه تا گناهکارا رو نجات بده و این ایده انقدر دیوونهواره که تا آخرش میخکوبت میکنه. آهنگاش واقعا خفنن و مثل موزیکالهای برادوی میمونن، یهو وسط دیالوگ یه ترک میخونن که چند روز تو سرت میمونه. شخصیتهاش هم همه خرابن ولی دوستداشتنی، مخصوصا آنجل داست و آلستور که هر صحنه باشن کل سریال رو میدزن. با اینکه ظاهرش رنگی و بامزهست، ولی درباره افسردگی، تروما و تلاش برای بهتر شدنه و یه جاهایی واقعا دلت رو میسوزونه

اگر میخواید دوبله بی پرده و بزرگسالانشو ببنید به این چنل تو تلگرام سر بزنید(AnimeBebinim) کمدی سیاهش انقدر بیپرده، رکیک و دیوانهواره که اصلا مثل کارتونهای معمولی نیست و واقعا حال آدم رو جا میاره. صداپیشگی براندون راجرز توی نقش بلیتزو انقدر خفن و پرانرژیه که انگار طرف داره سرت داد میزنه، همین باعث میشه دیالوگها و فحشهاش خیلی باحال و ماندگار بشه. شخصیتهاش همه خرابن و مدام سر همدیگه داد میزنن و هم رو میپیچونن، مخصوصا موکسی که همیشه قربانی مسخرهبازیهای بلیتزو میشه و این بامزهبازیها اصلا تموم نمیشه. انیمیشنش با اینکه دستساز و مستقل بوده، ولی پر از صحنههای اکشن خفن و آهنگهای بامزهست که یهو وسط دعوا پخش میشن و بهت انرژی میدن

برعکس زامبی‌ها که یهو مغزت رو می‌خورن، اینجا یه موجود فضایی میاد تو بدنت و مغزت رو تصاحب میکنه و کنترلت رو به پست میگیره! جون سو نی توش نقش دختره رو بازی می‌کنه که انگل توی مغزش نتونسته کامل تسخیرش کنه و این درگیری بین آدم و هیولای درونش، یه حس عجیب و خفن بهت میده. کو کیو هوان هم نقش یه گنگستر عجیب و بامزه رو داره که برای پیدا کردن خواهرش با انگل‌ها می‌جنگه و بازی خیلی باحال و متفاوتی داره. اکشنش خیلی روونه و صحنه‌های چندش‌آور و عجیبش هم خوب و به اندازست، مخصوصا وقتی اون انگل‌ها از بدن آدما بیرون می‌زنن.

کیم اوک بین توش نقش یه کارآگاه خفن و بی‌رحم رو بازی می‌کنه که اصلا شوخی نداره و با یه تیر و تفنگ حال همه رو جا میاره، مخصوصا چون قبلا تو فیلمای اکشن خفن بازی کرده. لی جون هیوک (همون بازیگر سریال Happiness که تو ژانر زامبی هستش و حتما اونم ببینیدد) هم توش هست و اینبار نقش یه پلیس معمولی رو داره که سعی می‌کنه از این جهنم زنده بیرون بیاد. ترس اصلیش هم مثل همیشه خود هیولاها نیستن، بلکه آدم‌هایی هستن که برای یه قرص نان یا یه پناهگاه امن، حاضرن همو بکشن ;)

زامبی رو برده توی دوران چوسون (کره قدیم) و این ترکیب تاریخی و ترسناک یه چیز کاملا جدیده که تا حالا ندیدی. برعکس خیلی از فیلمای زامبی، اینجا ترس اصلیت از سیاست‌بازی‌ها و دسیسه‌های درباریه که از خود زامبی‌ها هم خطرناک‌ترن. جو جی هون توی نقش ولیعهد انقدر خفن و مظلوم بازی می‌کنه که واقعا به دلت می‌شینه، مخصوصا وقتی با اون شمشیرش وسط گله زامبی‌ها می‌افته. اتمسفر و فیلمبرداریش هم واقعا سنگ تموم می‌ذاره، اون مه و تاریکی و کلاه‌های سنتی کره‌ای یه وحشت واقعی و قشنگ به وجود آورده

سکنه یه مجتمع توی یه آپارتمانشون گیر افتادن و هر کی بر اساس تاریک‌ترین میل درونش تبدیل به یه هیولای منحصربه‌فرد و عجیب میشه.سونگ کانگ نقش یه جوون منزوی و افسرده رو بازی می‌کنه که خودش داره تبدیل به هیولا میشه ولی با تمام وجود تلاش می‌کنه انسانیتش رو حفظ کنه، همین درگیری ذهنی خفنش کشش سریال رو میبره بالا.طراحی هیولاها و صحنه‌های اکشنش واقعا چندش‌آور و باحاله، مخصوصا اینکه هر هیولا یه راز و داستان پشتش داره که چرا این شکلی شده.اینکه همه توی یه ساختمون بسته گیر افتادن و نمی‌دونن کی به کی اعتماد کنن، یه حس تنش و استرس دائمی بهت میده

برعکس اکثر فیلمای زامبی که توی شهر یا بیابون می‌گذره، اینجا کل داستان توی یه مدرسه گیر افتاده و بچه‌ها باید با دست خالی و خلاقیت خودشون از دست زامبی‌ها فرار کنن.زامبی‌هاش سریع هستن و روند کندی ندارن، تیکه‌تیکه شدن آدم‌ها رو هم بی‌رودربایستی نشون میده.شخصیت‌هاش خیلی خوبن، مخصوصا چوی نام‌را که یه دختر سرد و مرموزه و یون چان یونگ که یه قهرمان واقعی میشه. رفاقت و از خودگذشتگیشون وسط این همه جنایت واقعا آدم رو تحت تاثیر قرار میدهو البته یسری چیزای جدید که باعث میشه مشتاقانه منتظر فصل بعدی باشی

پارک جونگ مین نقش یه سرباز رو بازی می‌کنه که باید از وسط سئول پر از زامبی رد بشه تا به دوست‌دخترش (کیم جی سو) برسه و همین کشمکش بین عشق و بقا، حسابی آدرنالین ترشح می‌کنهکیم جی سو (از بلک‌پینک) هم توش نقش یه کارمند تازه‌کار و ترسیده رو بازی می‌کنه که انقدر بامزه و شیرینه که واقعا بهت می‌چسبه ☻فضاش پر از اون شوخی‌ها و موقعیت‌های بامزه کره‌ایه، پس اصلا فکر نکن یه سریال افسرده‌کننده و پر از غمه؛ بیشتر می‌خنده و هیجان‌زده‌ت می‌کنه...

ایده‌ش باحاله و به شخصه دوست داشتم! یه رئیس کارتل مواد مخدره که از زندان آمریکا فرار می‌کنه و میره سمت مرز مکزیک تا امپراطوریش رو برگردونه، ولی اونجا به جای پلیس و رقیب، یهو با یه لشکر زامبی روبرو میشه اونم نه زامبی های کند و بی عقل داهل سریال واکینگ دد. و دقیقا مثل فیلمای «از گرگ و میش تا سپیده» می‌مونه که کارتل و مواد و زامبی با هم قاطی میشن

بدمنش یه نوگیتسونه‌ی واقعی و ترسناکه که اصلا مثل سریال شوخی نداره و کل شهر رو به گاراج برده، همین باعث شده تنشش خیلی بیشتر از قبل باشه. رابطه‌ی درک و پسرش الی هم انقدر خوب و احساسیه که بیشتر از خود اسکات به دلت می‌شینه و بخش‌های غم‌انگیز و قشنگی رو می‌سازه. اکشنش پر از دعوا بین گرگینه‌ها و کیتسونه‌هاست که سریع و روون پیش میره و اصلا خسته‌کننده نیست

رفاقت اسکات و استایلز انقدر قشنگ و واقعیه که از خیلی از داستان‌های عاشقانه سریال بهتر و ماندگارتره، مخصوصا تو فصل ۳ که یکی از بهترین فصل‌های تاریخ سریالای نوجوانانه‌ست. و داستان سریال به مرور شاخ و برگ های زیادی پیدا میکنه و تنوعش بیشتر میشه که باعث میشه فکنی چرا انقد زود تمومش کردن پس! بدمن‌هاش هم کم‌کم دارک تر میشن (مثل کانایما، نوگیتسونه و دکترهای وحشت)، پس اصلا فقط یه سریال گرگینه‌ی ساده و بچگانه نیست. حال و هوای دهه ۲۰۱۰ و موزیک‌های متنش هم یه حس نوستالژی خاص و باحال به آدم میده که باعث میشه دلت نخواد ولش کنی. و اوایلش یه کم کلیشه‌ایه اما اگر تا اهرش ببینید واقعا عاشقش میشین!

قبل از این حتما سریال(What if, چی میشد اگر)رو ببینین چون این انیمه ادامه اون سریال هستشاین انیمه رو از دست ندین چون دیدن ابرقهرمان‌های مارول مثل آیرون‌من و کاپیتان آمریکا به شکل زامبی و تشنه خون، یه چیز دیوانه‌وار و خفنه که تا حالا توی هیچ فیلمی ندیدید. اصلا هم فکر نکنین چون انیمیشه بچگونه‌ست، الیزابت اولسن هم توش حضور داره که خودش تنهایی یه دلیل خفن برای دیدنشه. بر اساس همون کمیک‌های معروف و دیوانه‌وار «مارول زامبی» ساخته شده که واقعا تاریک و خشنن

زامبی‌بازی تایلندی یه حال و هوای دیگه‌ست و اصلا مثل کارهای هالیوودی نیست، خیلی خشن‌تر و بی‌رحم‌تره. داستانش توی یه مدرسه می‌گذره و کلی بازیگر معروف و جوون تایلندی (مثل نونیو و زی) توش بازی می‌کنن که همین ترکیب جوونی و وحشت، یه حس بازی مرگ و زندگی واقعی بهش داده، توی نشون دادن خون و تیکه‌تیکه شدن آدم‌ها اصلا سنگ تموم نمی‌ذاره پس میشه دیدش به راحتی و سبک اسلشر نیست

ایده‌ش دیوانه‌وار بامزه و ترسناکه؛ تصور کن توی خونه برنامه «برادر بزرگ» (بیگ برادر) گیر افتادی و همه چیز بیرون به چوخ رفته و زامبی‌ها همه رو خوردن، ولی تو فقط نگرانی که چرا پخش زنده قطع شده و کی برنده میشه! همین غفلت و خودخواهی مسخره شخصیت‌ها دقیقا نقطه قوتشه...!!!! سازنده‌ش چارلی بروکر بوده، همون کسی که بعدا «بلک میرور» رو ساخت، پس کاملا معلومه که طنز سیاه و انتقادش به فرهنگ شهرت و فام چقدر زیرکانست. زامبی‌ها هم اینجا اصلا شوخی ندارن و خیلی سریع و خشن و بی‌رحم‌ان، پس اکشن و خون و خون‌ریزی واقعی رو هم توش هست

این رو ببین چون اینبار برعکس اون فیلم مزخرفی که سال ۲۰۱۰ ساختن، واقعا به کارتون اصلی وفادار موندن و شخصیت‌ها رو درست درآوردن. مخصوصا زوکو و عمو آیرو که انقدر خوب بازی می‌کنن که انگار از خود کارتون اومدن بیرون. جلوه‌های ویژه و خم کردن عناصر (آب و آتش و باد و خاک) هم واقعا خفن شده و دیگه اون حس مسخره بازی قبلی رو نداره. اینکه کل فصل اول رو تو ۸ قسمت جمع کردن یعنی ریتمش تنده و اصلا حوصله‌سربر نیست. اگه کارتون اصلی رو دیده باشی، دیدن این نسخه لایو اکشن یه حس نوستالژی خفن بهت میده، مخصوصا وقتی اپا رو می‌بینی! فقط بدون که چون لایو اکشنه، یه سری چیزا رو مجبورن خلاصه کنن، پس انتظار کپی برابر اصل رو نداشته باش.... و قطعا انیمه اش بهتره چون اگر میخواستن واقعا همه اونهارو به صورت لایو اکشن پیاده بکنن هزینه زیادی داشت و قطعا از پسش بر نمیومدن و یت بنظرشون ریسک بزرگی میومد و زمان بر بود! وس به نسبتش خیلی سریال خوش ساختی هستش! و نباید انقدر نقد منفی داد و دقیقا با انیمه‌اش مقایسه کرد!

کار نسبتا ضعیفیه اما خب اونقدرا هم بد نیستشصحنه های خشونت خیلی نداره که واضح نشون بده اما کشتار توش زیاد اتفاق میافته و فضای نسبتا فان و کمدی داره اما طوری نیست که لذت ببری تو اینطور فیلما یا باید فانش زیاد باشه یا ترسناکش اما کلا گفتشو خراب کردن و جفتش بشدت ضعیف کار شده

لین شای بازم نقش الس رو بازی میکنه که قلب تپنده این فرنچیزه و بدون اون اصلا اینسیدیوس معنی نمیده. برگشتن به اون دنیای تاریک و مخوف "فراتر" هم اینبار واقعا آدم رو میخکوب میکنه و حس وحشت رو تا آخر نگه میداره. بازی املیا ایو توی نقش اون مادر حامله که گرفتار شده انقدر خوبه که باورش میکنی و تمام ترس و ناامیدی رو توی صورتش میبینی. صحنه‌های جامپ‌اسکرش هم انقدر غافلگیرکننده‌ست که حتی وقتی میدونی یه چیزی قراره بپره، باز قلبت می‌ریزهو جدا از اون فیلم حس نا امنی رو برات ایجاد میکنه و فضای سنگین و دلهره آور خاصی داره که واقعا فیلم رو برات لذت بخش میکنهه! بشخصه دوست داشتم کاش این رو فراموش کنم و پوباره بشینم ببینمش بشدت لذت بخش بود برام ، بعد مدتها یه سینمایی ترسناک جالب با داستان جدید دیدم!

ایده‌ش اصلا کلیشه‌ای نیست؛ یه زامبیه که اصلا یادش نمیاد قبلا کی بوده و یهو تصمیم می‌گیره کارآگاه بشه! چوی جین هیوک انقدر خوب و بامزه نقش این زامبی رو بازی می‌کنه که مدام داره سعی می‌کنه مثل آدم‌ها راه بره و حرف بزنه و قیافه‌ش واقعا خنده‌داره. اصلا مثل واکینگ دد نیست که بخوای استرس بگیری، یه کمدی سبک و شیرینه که یه معمای قتل هم توش داره....!

این فیلم رو قبل از فصل شیشم سریال ترس از مردگان متحرک ببینید تا وقایع زیردریایی رو متوجه بشین و اینکه چه بلایی سرخدمه اونجا اومده و. چیکار میخواستن بکنن! نیک استال توش نقش یه ملوان رو بازی می‌کنه که با بقیه خدمه توی زیردریایی گیر می‌افتن و زامبی‌ها هم راه پیدا می‌کنن بهش. بازی خودش واقعا خوبه و اون حس دیوانه‌وار و ترسیده‌ش رو قشنگ منتقل می‌کنه.

داستان نسل جدیده؛ بچه‌هایی که کل عمرشون رو توی یه پناهگاه امن بزرگ شدن و هیچ‌وقت دنیای واقعی رو ندیدن. حالا این جوون‌ها تصمیم می‌گیرن از پناهگاه بزنن بیرون و برن توی یه دنیای پر از زامبی و آدمای دیوانه، و همین ایده‌اش برای شروع جالبه.و یکی از مهم ترین علا هایی که باعث میشه ببینیش هم همینه که بچه ها چطوری بدون بزرکتر تو دنیای زامبی ها بزرگ میشن و چطوری از خودشون دفاع میکنندلیل اصلیش برای دیدن اینه که به شدت به سریال‌های جدید ریک و میشون و دارل وصل میشه؛ اینجا اصلا درباره همون سازمان CRM و آدم‌های هلیکوپتر سواره که ریک رو دزدیدن و کلا برای فهمیدن داستان اون طرف دنیای مردگان متحرک، دیدن این سریال مثل یه پل لازمه.فقط بدون که شخصیت‌هاش جوونن و یه سری تصمیم‌های احمقانه می‌گیرن که یه جاهایی اعصابت رو خرد می‌کنه ولی خب باتوجه به شرایط و وجود بچه ها اینطور تصمیمات احمقانه عادیهولی من خودم این سری سریال رو خیلی بیشتر دوست داشتم چون به داستان بچه ها پرداخته بود و متفاوت تر از سری های قبل بود بابتش!

دریل رو از جنگل‌های آمریکا انداختن تو فرانسه و دیدن یه یانکی خشن وسط اروپا که با آدمای عجیب و یه فرقه مذهبی روانی درگیره، واقعا حال میده. نورمن ریدس همچنان با اون کمان زنجیریش خفنه و تکی کل سریال رو می‌چرخونه. اینبار زامبی‌ها با آمریکا فرق دارن؛ یه سری‌هاشون از دیوار بالا میرن و کاملا ترسناک‌تر شدن ! و البته تو یه قسمتی مشخص میشه که انگار منشا ویروس زامبی از فرانسه بوده...! هرچند تو یکی دیگ از سریالهای واکینگ دد هم اشاره کرده بود بهش اما خیلی کوتاه درحد سه ثانیه قسمت پایانیش! اما اینجا بیشتر راجبش صحبت میشه و شاید اسپین اف مخصوصش هم ساخته بشه یا تو همین بیشتر بهش بپردازن

ترکیب یه ویروس عجیب و ترسناکه که آدما رو به هیولاهای تشنه خون تبدیل می‌کنه، با یه داستان کاملا انسانی و دیوانه‌وار توی یه ساختمون آپارتمانی. هان هیو جو توش نقش یه پلیس باحال و کول رو بازی می‌کنه که به خاطر یه خونه ارزون، با یه رفیقش ازدواج الکی می‌کنه، ولی یهو همه چیز به چوخ میره.نکته خفنش اینه که اصلا ترس اصلیش خود اون هیولاها نیستن، بلکه همسایه‌های ساختمونه که وقتی گیر می‌افتن، برای یه قوطی کنسرو یا یه طبقه بالاتر و پایین تر، حاضرن همو بکشن. این تنش و دعواهای همسایه‌ها دقیقا همون چیزیه که سریال رو خفن کرده.

مگی و نگان که خون همدیگه رو توی شیشه میکردن، اینبار مجبورن با هم متحد بشن و این تنش و کل‌کل‌هاشون واقعا کل سریال رو خفن کرده.اینبار به جای جنگل و جاده، کل داستان توی شهر نیویورک می‌گذره که کاملا از دنیا جدا شده و پر از زامبی و آدمای دیوانه‌ست. حس گیر افتادن توی این شهر متروک و ترسناک، یه حال و هوای کاملا متفاوت به سریال داده

حس وحشتناک گیر افتادن توی یه فضای بسته رو بهت میده. یه شهر کوچیک یهو زیر یه گنبد نامرئی غول‌پیکر گیر می‌افته و هیچ‌کس نمی‌دونه این گنبد چیه و از کجا اومده. ترس اصلیش هم اصلا خود گنبد نیست، بلکه آدم‌هایی هستن که وقتی منابع کم میاد و اینترنت و موبایل قطع میشه، کم‌کم به هم می‌ریزن و مثل حیوون به هم حمله می‌کنن.بر اساس کتاب استیون کینگ ساخته شده، پس قتل و جنایت و رمز و راز توش تا دلت بخواد هستش و تا آخرش نمی‌ذاره بفهمی قضیه این گنبد چیه. اگه از سریالایی که توش آدمای عادی توی شرایط غیرعادی دیوانه میشن خوشت میاد، این دقیقا همون گزینه‌ست. فقط بدون که اواخر سریال یه کم عجیب و بی‌منطق میشه، پس با انتظار یه شاهکار کامل نگاهش نکن؛ ولی واسه یه بار دیدن و کشف کردن معمای اون گنبد و دیدن دیوونه شدن مردم شهر، ارزش وقت گذاشتن رو داره بنظرم....!

بعد از چندین سال گمشدن، ریک گریمز برگشته و اینبار داستانش کاملا روی عشقش به میشون تمرکز داره. ریک رو یه ارتش مخفی و خفن به اسم CRM اسیر کرده که حتی از زامبی‌ها هم خطرناک‌تره و میشون هم با اون شمشیر معروفش داره دنبالش می‌گرده تا نجاتش بده.اندرو لینکلن و دانای گوریرا انقدر خوب این دوتا نقش رو بازی می‌کنن که باورت میشه عاشق همدیگه‌ان و هر صحنه‌ای که کنار هم هستن واقعا آب می‌خوره. بدمن‌های سریال هم خیلی سازمان‌یافتن، اصلا دسته‌ی زامبی‌های معمولی نیستن و توسط همین ادمها هدایت نیشت و همین باعث میشه تنش سریال خیلی بیشتر باشه.

این فیلم بادی جذابه چون دقیقا همون حال و هوای کارتون‌ها و برنامه‌های کودکانه دهه ۹۰ رو داره، ولی یهو از وسطش به یه کابوس خونین و دیوانه‌وار تبدیل میشه که اصلا انتظارش رو نداری. خود بادی که مجری این برنامه‌ست، ظاهرش شبیه همون تله‌تابی‌ها و بارنی بامزه‌ست، ولی وقتی هویت واقعیش رو نشون میده، تبدیل به یه هیولای بی‌رحم و روانی میشه که بچه‌ها رو شکار می‌کنه. کارگردانش هم کاسپر کلیه، همون کسی که اون ویدیوی وایرال "Too Many Cooks" رو ساخته، پس کاملا معلومه که با یه اثر سوررئال، عجیب و دیوانه طرفی

دقیقا برعکس «مردگان متحرک» که از وسط آخرالزمان شروع میشه، این از روز اول و لحظه‌ای که دنیا داره به گا میره شروع میشه و نشون میده مردم عادی چطوری توی این جهنم گیر می‌افتن.داستانش اولش کاملا جدا از سریال اصلیه و تو لس آنجلس اتفاق میافته ، ولی از فصل چهارم به بعد یهو مورگان جونز از سریال اصلی میاد تو این سریال و حتی ریک، کارول و عیسی هم میان که همین باعث میشه حس کنی داری یه فیلم سینمایی خفن می‌بینی. بعدش هم دوایت (همون که با دارل دشمنی داشت) میاد و کل ماجرا رو به هم می‌ریزه....اینکه یه سریال اسپین‌آف باشه ولی خودش شخصیت‌های مستقل و قوی داشته باشه، یعنی حتی اگه سریال اصلی رو ندیده باشی هم می‌تونی راحت باهاش ارتباط بگیری:)

تو این سریال به گذشته برخی زامبی ها که توی سریال میدیدیم اشاره میکنه و بنظرم کار قشنگیه! ارزشش رو داره ببینید حتما

درکل سریال کوتاه و خپبیه یجورایی سرگذشت چهارشخصیت رو بیان میکنه و قطعا بیننده های سریال واکینگ دد این چهارقسمت رو از دست نمیدن!

این سریال آنتولوژیه و هر قسمت یه داستان جداگانه داره، پس اصلا لازم نیست خودت رو درگیر یه سریال طولانی کنی و هر وقت خواستی می‌تونی ببینیش.قسمت مربوط به آلفا با بازی سامانتا مورتون رو فقط به خاطر خودش ببین، بازیش اونجا واقعا خفن و چندش‌آوره و ارزش وقت گذاشتن رو داره.تنوع ژانرش عالیه، یه قسمت ترسناکه، یه قسمت بامزه و یه قسمت بحث مسائل ماورالطبیعه کشیده میشه وسط... که بنظرم عالیه تلفیق اینها باهم

تنش اصلیش اصلا زامبی‌ها نیستن، ترس واقعی از آدم‌هاییه که برای زنده موندن هر کاری می‌کنن و این خیلی خفن‌تره و چیزایی رو میبینی که تعجب میکنی ادمها چه کارایی ممکنه بکنن برای زنده موندنشخصیت‌هاش انقدر خوب ساخته شدن که بهشون وابسته میشی و مرگ هرکدوم واقعا آدم رو ناراحت می‌کنه

شین هه سون توش نقش یه آشپز مرد رو بازی می‌کنه که یهو بیدار میشه می‌بینه تو بدن ملکه‌ست و انقدر این نقش رو عالی و بامزه بازی می‌کنهترکیب یه آدم مدرن با تشریفات و قوانین سفت و سخت قصر، اونقدر صحنه‌های خنده‌دار و مسخره درست کرده که اصلا نمی‌ذاره یه لحظه خسته بشیرابطه‌ش با پادشاه هم دقیقا همون چیزیه که حال میده؛ هم کلی بامزه‌ست و هم کم‌کم یه عشق واقعی و قشنگ بینشون شکل می‌گیره که جذاب و جدیده

داستان دو تا بچه اس که با حضرت عیسی رفیق میشن و کلی سوال عجیب ازش میپرسن و اصلا حس نمی‌کنی داری یه چیز مذهبی و سنگین ببینی، بیشتر شبیه یه ماجراجویی رفاقتی و صمیمیه.اون حیووناش مخصوصا گوسفنده غول‌پیکره انقدر بامزه‌ن که کل سریال رو دزدی می‌کنن.برای وقتایی که می‌خوای یه چیز سبک، آروم و بدون استرس خودت و بچه ها ببینن و اموزنده هم باشه پیشنهاد میکنم حتما ببینید

چون نیکلاس کیج توش نقش مرد عنکبوتی نوآر رو بازی می‌کنه و همین تنهایی واسه دیدنش کافیه. حس و حال دهه ۳۰ و سیاه و سفیدش یه چیز کاملا متفاوته و اصلا شبیه ابرقهرمانی‌های معمولی نیست(هرچند خودم هم رنگیش رو دیدم هم سیا سفیدش رو). چون رده سنی ۱۶+ داره، خشن‌تر و جدی‌تر از اسپایدرمن‌های معمولیه و این جدی بودنش واقعا حال میده. نمره ۸.۲ هم نشون میده که یه چیز خفن و خوش‌ساخته، اما نظرات منفی که اینجا میبینین گذاشتن بخاطر اینه که انتظار یه چیز ابرقهرمانانه مثل کارای ماورل و دی سی رو داشتن که اشتباهه بخاطرش نمره و نظر منفی داد بلکه باید به خوت این اثر نمره داد، و البته نسخه اورجینال اسپایدرمن نورا هم دقیقا همینه نه مثل نسخه های ابرقهرمانانه ایی که تو ذهنمونه!

محشره و حتماا دوبلش رو ببینید بخصوص دوبله سورن، این سریال کار سازنده سیمپسون‌هاست و از اون طنزهای سیاه و بیخیال داره که دقیقا واسه خندیدن و مغز رو خاموش کردن عالیه. پرنسس اصلیش یه آدم خراب و الکلیه که اصلا تو کت پرنسس‌های کلیشه‌ای نمی‌ره و همین شخصیت واقعی و باحالش باعث میشه سریال رو دوست داشته باشی. ترکیبش با اون شیطونه و الفه یه مثلث مسخره و دیوانه ساخته که مدام همدیگه رو می‌پیچونن و واقعا بامزه‌ست. کل سریال داره افسانه‌ها و پرنسس‌های تو قصه‌ها رو به باد مسخره می‌گیره که خودش کلی خنده‌داره. واسه وقتایی هم که اعصابت خرده و فقط می‌خوای یه چیز راحت و خنده‌دار ببینی، این انتخاب دقیقا همونههههه

این همون ادامه انیمه آواتار آخرین باد افزاره ولی این بار تو یه دنیای مدرن و شهری می‌گذره که آدماش ماشین و موتور دارن. کورا یه دختر قلدر و بی‌خیاله که برعکس آانگ اصلا صبور نیست و همش دنبال دعواست، همین شخصیتش باعث میشه خیلی واقعی‌تر و باحال‌تر به نظر بیاد. بدمن‌های سریال خیلی خفنه ، مخصوصا آمان که واقعا آدم رو می‌لرزونه و تنها نیست. مبارزه‌هاش هم روون‌تر از قبلیه و مسابقاتش واقعا هیجان‌انگیزه. اینکه کورا خودش هم یه آدم خرابه و باید با ترس‌هاش بجنگه، باعث میشه بیشتر باهاش همدلی کنی. اگه آواتار رو دیدی و دوست داشتی، این رو هم حتما ببین....!

داداش این انیمه رو یه بار ببین، اصلا نگاه نکن که سال ۲۰۰۵ ساخته شده یا فکر کنی کارتونه، باور کن از خیلی از سریالای امروزی بزرگسالانه‌تر و عمیق‌تره. شخصیت زوکو و عمو آیرو اینقدر قشنگ نوشته شدن که زندگیت رو عوض میکنن، مخصوصا زوکو که یکی از بهترین مسیرهای تحول شخصیت تاریخ رو داره. مبارزه‌هاش هم خیلی روون و باحاله، خم کردن آب و آتش و اینا رو طوری درآوردن که واقعا کیف میکنی. طنزش هم خیلی خودمونیه، مخصوصا ساکا که مدام تو کف ماجراست و همه رو می‌پیچونه. فقط ۳ فصلم هست و اصلا کشش نمیده، سریع تمومش میکنی و بعدش دلت براش تنگ میشه

داستانش دوتا رفیقه که یکی فرشته‌ست و یکی شیطان، و قرار بوده آخرالزمان رو راه بندازن ولی انقدر زمین و آدماش رو دوست دارن که با هم یار میشن تا دنیا رو نجات بدن.دیوید تننت و مایکل شین این دوتا رو بازی میکنن و انقدر خوب و بامزه‌ان که انگار واقعا ۶۰۰۰ ساله همدیگه رو میشناسن و مدام سر همه چی هم رو می‌پیچونن.طنزش خیلی باحال و شیطونه، از اون مدلایی که میخندونتت و اصلا حس نمیکنی داری یه سریال با موضوع آخرالزمان می‌بینی

آری گرینور توش نقش همون معلمه رو بازی می‌کنه و واقعا توی این نقش بی‌شعور و بی‌خیال خوب دراومده.سریال فقط یه فصله و تموم شده، پس وقتت رو تلف نمی‌کنه و می‌تونی یهو همش رو ببینی و خلاصش کنی.شوخی‌هاش همون‌طور رکیک و بی‌پرده‌ست و بیشتر از این خجالت‌آور و مسخره بودنش خنده‌داره تا داستانش و طوری تموم شد انگار فصل بدی هم داشت ولی گویا کنسل شده!

برعکس اکثر فیلمای عاشقانه، داستان دو نفر با سندروم داون رو روایت می‌کنه که خود بازیگراش هم واقعاً همین ویژگی رو دارن، پس یه حس واقعی و خالص بهت میده.چون عشق و پذیرش خودت رو از زاویه‌ای نشونت میده که تا حالا شاید ندیدی و همین سادگی و بی‌تکلفیش دل آدم رو می‌بره.چون با اینکه یه جاهایی احساسی و حتی سنگینه، ولی اونقدر امید و انرژی مثبت داره که آخرش حالت رو خوب می‌کنه.چون یه فیلم فیلیپینیه؛ یعنی برخلاف فضای شلوغ و پرخرج هالیوود، ساده، صمیمی و پر از حس انسانیه :)))

والتون گوگینس توش بازی می‌کنه و نقشش اونقدر باحال و کاریزماتیکه که ارزش دیدن رو تنهایی داره. و ترکیب فضای رترو دهه 50 با آخرالزمان و خشونت، یه حال و هوای منحصربه‌فرد ساخته که جای دیگه نمی‌بینی واقعا جذابش کرده و این سبکی ندیده بودم.طنز سیاه و مسخره‌ش دقیقا جایی به کار رفته که باعث میشه اون همه صحنه خشن و ترسناک، برات خسته‌کننده نشه و حتی اگه هیچی از بازی Fallout ندونی، کاملا برات جذابه و نیازی به پیش‌زمینه نداری:)

کامرون دیاز توش نقش یه معلم کاملا بی‌شعور و پول‌پرست رو بازی می‌کنه که فقط می‌خواد یه شوهر پولدار گیر بیاره تا از مدرسه فرار کنه و بره عمل کنه!جیسون سیگل هم نقش یه معلم ورزش خنده‌دار و خوش‌مشرب رو داره که مدام بهش پیشنهاد میده و شخصیتش واقعا بامزه‌سشوخی‌های فیلم از اون نوع دبیرستانی و بچگانه نیست، بلکه بیشتر درباره اینه که چقدر این آدم بی‌مسئولیته و چطور داره مدرسه رو به فنا میده

یه کمدی بزرگسالانه و شاید بشه گفت مسخره که واسه وقتایی که می‌خوای مغزت رو خاموش کنی و فقط بخندی، عالیه.داستانش درباره یه جوونه که قراره عروسی کنه، ولی مجبوره پدربزرگ دیوانه و هیز رو ببره فلوریدا و توی این سفر کلی ماجرهای سم و خنده دار براشون پیش میاد.رابرت دنیرو توی این نقش واقعا بامزه‌ست و زک افرون هم عکس‌العمل‌های باحالی به کارهای عجیبش نشون می‌ده.شوخی‌هاش خیلی رکیک و بی‌فیلتره، پس اصلا واسه بچه‌ها یا تماشای خانوادگی مناسب نیست...

یه انیمیشن خیلی بانمکه و آدم رو یاد کارتون‌های قدیمی میندازه. دختره هایدی و اون سیاه‌گوشه واقعا بامزه هستن و واسه بچه‌ها عالیه. داستانش هم ساده و روونه و وقتی اعصابت خرده و می‌خوای یه چیز آروم و بدون فکر کردن ببینی، حال آدم رو خوب می‌کنه. قرار نیست انتظار یه شاهکار سینمایی داشته باشی، ولی در کل یه انتخاب ساده و دوست‌داشتنیه. اگه با خانواده یا بچه‌ها بخوای ببینی هم به همه خوش می‌گذره.

یه فیلم ماجراجویی و خانوادگی خیلی بامزه و متفاوته؛ توی قرن ۲۸ روی مریخ می‌گذره، زمین غرق شده و یه بچه مریخی با چند تا ربات خراب می‌خوان برن یه طلسم پیدا کنن تا بشر رو نجات بدن. اصلا انتظار جلوه‌های ویژه خفن رو نداشته باشین؛ ولی برای وقتی که حوصله فیلم سنگین نداری و دنبال یه چیز سبک، پر از ماجراجویی و کمی هم مسخره برای وقت گذروندن هستی، دقیقا همون کاری رو می‌کنه که باید. شخصیت‌های رباتش و فضای کودکانه‌ش باعث میشه اگه با بچه‌ها یا خانواده بخوای ببینی خوبه بنظرم.

فیلمیه که برای شبایی که می‌خوای مغزت رو خاموش کنی و یه فیلم مسخره و خونی ببینی, عالیه. داستانش شبیه «مارها در هواپیما» ست ولی با زامبی؛ یه دانشمند یه زامبی رو توی هواپیما می‌بره، وسط راه تلاطم میشه، زامبی بیدار میشه و همه مسافرا رو آلوده می‌کنه.تمام فیلم توی هواپیما می‌گذره، پس یه حس گیر افتادن و ترس از فضای بسته رو خیلی خوب بهت منتقل می‌کنه.پر از خون و صحنه‌های مسخره، دقیقا همون کاری رو می‌کنه که باید بکنه.اگه از فیلم‌های ترسناک کم‌هزینه و بامزه که به قصد جدی گرفته نشدن ساخته شدن لذت می‌بری، این یکی حتما بهت می‌چسبه...!

ترکیب قشنگی از ترسناک، معمایی و کمدی سیاهه، یعنی هم صحنه‌های خونین و قتل‌هاش باحاله و هم دیالوگ‌های طنز و مسخره‌ش باعث میشه زیاد جدی نگیریش. فضای نوجوانانه‌ش هم باعث شده که فقط به کشت و کشتار محدود نشه و یه درام و داستان بلوغ هم کنارش داشته باشه که بنظرم جذاب ترش هم کرده!!

توی دنیای "مصاحبه با خون‌آشام" ساخته شده، پس اگه اون حال و هوای تاریک و اشرافی رو دوست داشته باشی، این هم دقیقا همون فضا رو داره(قبل از این، سریال جادوگران می فر رو هم ببینی خوبه اون هم به دنیای تالاماسکا ربط داره) قسمتای این سریال کمه و یه شبه تمومش می‌کنی و اصلا وقتت رو نمی‌گیره اما ذهنت رو درگیر میکنه که بعدش قراره چی بشه!! بخصوص که هنوز ادامش ساخته نشده و یسزی علامت سوال بزرگ تو ذهنت میمونه!! سریال جواب همه چی رو مستقیم بهت نمی‌ده و یه جورایی خودت باید معماها رو کشف کنی، همین باعث می‌شه تا آخرش کنجکاو بمونی:)

بنظرم حتما ببینید چون ابرقهرمان‌ها رو دقیقا برعکس مارول و دی‌سی نشون میده؛ آدم‌هایی فاسد، مغرور و روانی که فقط پول و شهرت براشون مهمه.اکشنش خیلی خشن، خونی و بی‌رحمه و کمدی سیاه و بی‌فیلترش باعث میشه این همه خشونت برات خسته‌کننده نشه.شخصیت‌هاش عالی و دیوانه‌وارن، مخصوصا هوم‌لندر که واقعا یکی از ترسناک‌ترین و بهترین کاراکترهای تاریخ سریال‌هاست.داستانش در واقع یه انتقاد تند از فساد شرکت‌های بزرگ، تبلیغات و فرهنگ سلبریتی‌هاست که تو قالب یه سریال ابرقهرمانی پیچیده شده.از اونجایی هم که سریال تموم شده، می‌تونی یه‌سره همه‌ش رو ببینی و راحت لذت ببری. اما انتظار پایان خوب رو نداشته باشواقعا پایانش افتضاح بود...! و انتظار همچین فاجعه ایی رو نداشتم تو قسمت آخررر

در داخل کتاب نوشته شده که خود آمریکا عامل اصلی نابودی جهان هستش و ایران رو بهانه میکنه تا از زیر بار مسئولیت فرار بکنه و انفجار که مقصر خودشون بودن رو بهانه میکنه و به ایران حمله میکنه! و دنیا نابود میشه! اما 50 سیلو میسازن برای نجات بشریت،در سریال اما ایران نابود کنندست! و ایران مقصره همزمان با پخش این سریال ایران هم وارد جنک با امریکا شده... و در سریال 51 سیلو وجود داره بجای 50 تا، ترامپ هم گفته ایران ایالت 51 ام ماست(51سال منابع ایران رو غارت میکنن)و سال 408 میشه 51 امین سالگرد این حkومت و این میتونه یعنی زمانبندی پایان باشه!

این سریال درباره چهار دوست جوان با منیت‌های بزرگ و رفتارهای مغرورانه‌ست که یه بار توی فیلادلفیا می‌زنن و هیچ‌کدومشون آدم خوبی نیستن.شخصیت‌هاش خودخواه، دروغگو و به‌شدت بی‌شعورن و قرار هم نیست هیچ‌وقت درس اخلاق بدن یا آدم خوبی بشن.کمدیش از نوع سیاه و بی‌پرده‌ست و هر قسمت یه ماجرای مسخره و عجیب رو روایت می‌کنه که خودشون با حماقتشون درستش می‌کنن.همین بی‌شرمی و خودخواهی شخصیت‌هاست که باعث می‌شه خنده‌هاش خیلی واقعی و ماندگار باشه.اگه از کمدی‌های بی‌ادبانه، بی‌فیلتر و بدون سانسور خوشت میاد این سریال رو پیشنهاد میدمحتی ممکنه اوایل زیاد برات خوشایند نباشه مثل اتفاقی که برام افتاد، اما به مرور جذب داستان سریال و کاراکترها میشی!!

این سریال ترکیبی از یک داستان کارآگاهی معمایی با موجودات فولکلور برزیلیه که تا حالا توی هیچ سریالی ندیدی.موجودات اسطوره‌ای‌اش مثل دلفین صورتی و هیولاهای دیگه اونقدر متفاوتن که آدم رو شوکه می‌کنن.فضاش هم تعلیق و رمز و راز داره و هم یه جور حس واقعی و باورپذیر، انگار توی خود ریو دو ژانیرو داری قدم می‌زنی.داستانش هم درباره یه پلیسه که دنبال راز مرگ زنش می‌گرده و کم‌کم می‌فهمه یه دنیای پنهانی زیر همین شهر وجود داره... فقط هم 12 قسمت داره و اگه از فانتزی‌های تاریک و متفاوت خوشت میاد، ارزش یه بار دیدن رو داره بنظرم!

فضاش طوریه که انگار خودت تو اون زیردریایی گیر افتادی و داری خفه می‌شی.ترسش هم از اون ترس‌های روانی و ذهنیه، نه اینکه یهو یه چیزی بپره تو صورتت.مارکیپلایر خودش عاشق این پروژه بوده و با بودجه کم یه فیلم مستقل خوش‌ساخت درآورده که حسابی هم فروخت فرض کن با بودجه 4میلیون دلار 50 میلیون دلار فروخت پس واقعا ارزش دیدن داره اکر به مسائل معمایی و روانشناسی علاقه داشته باشیداستانش هم عجیب و متفاوته؛ اقیانوس خون، قمر متروک و دنبال ستاره گشتن توی اون همه تاریکی.اگه از وحشت فضایی، تنهایی و حس لاوکرفتی خوشت میاد حتما ببینش

اگه دنبال یه وحشت واقعی ولی آروم و روانی هستی، این انیمه دقیقا همونیه که می‌خوای.چون ترسش از جامپ‌اسکر نیست بلکه از دل غم، تنهایی و گیر کردن توی فقدان یه آدم میاد.رابطه یوشیکی با اون هیکاروی عجیب اونقدر مبهم و دردناکه که تا آخرش نمی‌دونی باید بترسی از اینده ایی که ممکنه کل مردم روستارو به کام مرگ بکشونه یا دلت بسوزه به خاطر وضعیت و نوع رابطشون! فقط ۱۲ قسمته، الکی کش نمی‌ده و اگه انیمه کوتاه و متفاوت و تأثیرگذار بخوای، بنظرم واقعا ارزش دیدن داره!

این سریال بقای خالص هستش برعکس مردگان متحرک که یسری شخصیتها نمیمیرن تو این هرلحظه ممکنه یکی بمیره! زامبی ها سریع و باهوش هستن و همین هیجانی ترش میکنهو برعکس مردگان متحرک درام طور نیست و فلش بکهای زیادی نمیخوره و امتیاز منتقدین برای فصل دومش 100% بوده که واقعا عدد عالیه هرچند مقایسش با مردگان متحرکی که 9فصلش اومده و هرفصل میانگین 16 قسمت بوده و روایت داستانی و نوع زامبیاش متقاوته زیاد شاید جالب نباشه اما بخاطر نظرات برخی افراد که مقایسه کردن و این سریال رو نقد کردن و نظر منفی دادن این مطالب رو گفتم که اگر اونورشو میگین اینورشم بگین

اگه دنبال انیمیشنی خارج از کلیشه‌های معمول، تاریک، نمادین و تأمل‌برانگیز درباره فناوری و انسانیت هستین، این انیمیشن واقعا پیشنهاد خوبیه و جلوه های بصری قشنگی هم دارهعروسکها هم کیوت و بامزن هم ترسناک و مرموز...! و نشون میده رباتها و هوش مصنوعی چیکارا میتونن بکنن با دنیای انسانها!!

سریال زیادی قافلگیر کنندست و پر از اتفاقاتی هستش که بنظر شاید غیرمنطقی بیاد در نگاه اول اما وقتی زیاد به عمق داستان نگاه میکنی و از دید نویسنده به موضوع نگاه کنی میفهمی منطقیه اما پایان فصل اخر شاید زیاد جالب نباشه براتون!

راجب موضوعات مختلف روابط صحبت میکنه نه یک. کلیشه تکراری عشق و عاشقی... و یکی از بهترین نقاط قوتش پرداختن به مسایل و مشکلات جامعه، افراد جامعه و چالشهایی که تو سنین مختلف افراد میتونن از لحاظ احساسی، کاری، مالی و... تجربه کنن رو بیان میکنه و بشدت اموزندست بشرطی که واقعا تامل کنین

داستان کلیشه ایی نبود و موضوع جالب و جدیدی رو روایت میکرد

اگر میخواید از گذشته مینیون ها باخبر بشید حتما ببینید این سینمایی رو تا بیشتر باهاشون اشا شین