درناها پرواز می کنند
The Cranes Are Flying (1957)
♥️ یک شاهکار ضد جنگ زیبا و رمانتیک /عشق ناکام / تنها فیلم روسی برنده جایزه نخل طلای کن فرانسه (بهترین فیلم) / روایت انسانی و غیرایدئولوژیک در سینمای شوروی بعد از پایان دوران سینمای ایدئولوژیک استالین و مرگش در سال 1953م./✅ فروش خارقالعاده در فرانسه (۵ میلیون و ۳۰۰ هزار تماشاگر) و استقبال جهانی، نشان از قدرت فراملی این اثر دارد .✅موسیقی فیلم از آهنگساز بزرگ لهستانی ساکن شوروی موسی واینبرگ (سابقه زندان در دوره استالین) است.♥️ سکانس دقیقه 54 : ✅ یکی از تأثیرگذارترین و باشکوهترین صحنههای تاریخ سینماست که با ترکیب دوربین نفسگیر و مونتاژ شاعرانه، مرگ را به اوج رمانتیسم تبدیل میکند.✅ بوریس تا لحظهی مرگ از خیانت ورونیکا (ازدواج با مارک) بیخبر است، وقتی روی زمین میافتد، دوربین به آرامی دور او میچرخد و ناگهان، کادر سیاهوسفید جنگل به یک تصویر رویایی و سفید تبدیل میشود: بوریس و ورونیکا در لباس عروس و داماد، در حال بالا رفتن از پلههای یک ساختمان مجلل هستند. دوربین با آنها بالا میرود، در حالی که حلقههای ازدواج را مبادله میکنند و ورونیکا با همان لبخند اولیه فیلم به او نگاه میکند. اما ناگهان، این رویا محو میشود و دوربین به چهره بیجان بوریس برمیگردد که در آبهای باتلاق افتاده و درختان سفيد توس، بالای سرش حلقه زدهاند.✅عنوان فیلم : درست در همان لحظهای که بوریس روی زمین میافتد، صدای بالزدن لک لک ها (که در ابتدای فیلم شنیده شد) دوباره تکرار میشود. این یعنی روح بوریس، مانند لک لک ها، به آسمان پرواز میکند و پیوندش با ورونیکا هرگز قطع نمیشود.✅ اگر عشق حقیقی باشد، حتی مرگ هم نمیتواند آن را نابود کند؛ تنها آن را به خاطرهای جاودانه بدل میسازد.