۱۴۰۵/۰۷/۲۶ ۰۴:۱۲
جک اسپارو تو کل فیلم یه آدم نامرتبه که همهش دروغ میگه و جون خودشو از همه چیز بیشتر دوست داره. ولی آخرش میبینی از اونایی که ظاهرشون مرتب و قانونیه، قابلاعتمادتره.فیلم یواشکی یه سوال میپرسه: شرافت یعنی چی؟ لباس رسمی و لقب و جایگاه، یا کاری که وقتی کار بالا میگیره میکنی؟ یه عالمه آدم تو فیلم هستن که ظاهرشون درسته، ولی تو لحظهی سخت بیرحمترین کارها رو میکنن.یه خط دیگه هم هست دربارهی چیزهایی که آدم میخواد و وقتی بهشون میرسه دیگه حسشون نمیکنه. طمع یه جاهایی از ترس هم بدتره، چون آدم رو از خودش تهی میکنه.و یه چیز که کمتر بهش دقت میکنن: دختر فرماندار هم تو قفس زندگی میکنه، فقط قفسش طلاییه. دنبال ماجراجویی نیست، دنبال اینه که یکی بذاره خودش باشه.جانی دپ هم کاری کرده که حتی وقتی چرت میگه، باورت میشه یه حساب و کتابی پشتشه..
