جک اسپارو این بار یه چیزی سراغش اومده که با دروغ و زرنگی نمی‌تونه ازش در بره.یه بدهی قدیمی هست که هر چقدر هم خودشو به اون راه بزنه، تموم نمیشه. فیلم یواش یواش نشون میده بعضی کارها رو آدم هر قدر هم فراموش کنه، یه روز باید حسابشو پس بده.یه سوال دیگه هم زیر ماجراها هست: آدم می‌تونه عمری آزاد باشه، بدون تعهد و بدون وابستگی، ولی آخرش بپرسه این آزادی واقعاً چی بهش داده. فیلم جواب نمی‌ده، فقط یه جاهایی نگاه جک رو نشونت میده و خودت می‌فهمی.بین بقیه شخصیت‌ها هم یه کشمکش هست بین چیزی که می‌خوان و چیزی که باید بکنن، و هیچ‌کس کاملاً سفید یا سیاه نیست.دشمن فیلم هم بیشتر از اینکه ترسناک باشه، غمگینه. یه جوری که نمی‌دونی ازش متنفر باشی یا دلت براش بسوزه..