دیوانه از قفس پرید یکی از اون فیلم‌هاست که ظاهرش درباره یه تیمارستانه، ولی هر چی جلوتر میری بیشتر حس می‌کنی داره درباره بیرون از تیمارستان حرف می‌زنه.یه سوال از اول تا آخر فیلم پشت همه‌چیزه: دیوونه واقعاً کیه؟ اونی که قوانین رو قبول نمی‌کنه، یا اونی که بدون فکر کردن همه‌چی رو قبول می‌کنه؟ فیلم جواب نمی‌ده، ولی کاری می‌کنه که خودت شک کنی.پرستار اصلی هم یه آدم بد داد و بیدادی نیست. همیشه آروم و مؤدب و مهربونه، ولی همون آرومی و مهربونیه که کنترل رو دست می‌گیره. و ترسناکش همینه، چون این جور کنترل کردن رو توی زندگی عادی هم زیاد دیدیم.جک نیکلسون هم یه جوری وسط این فضای خفه می‌ترکه که حس می‌کنی یه نفر داره نفس می‌کشه. و بقیه بیمارا هم هر کدوم یه داستان دارن که اگه دقت کنی، از ظاهرشون خیلی عمیق‌تره..

آدمی سالم را به تیمارستان بیندازی دیوانه نمی شود همه را به آزادی می رساند بزرگ ترین نقد به ساختار روانشناسی و روانپزشکی در دهه ۷۰,۸۰ آمریکا که باعث اصلاح شد..