در نهایت، «دارک» بیشتر از اینکه درباره سفر در زمان باشد، درباره سنگینی دانستن است. درباره اینکه هر پاسخی، ده تا سؤال بدتر پشت سرش دارد. و درباره این حقیقت آرامش‌بخش که انسان‌ها عاشق پیچیده کردن چیزهایی هستند که می‌توانستند خیلی ساده‌تر باشند، اگر قرار نبود سریال ساخته شود..

در دنیای اسپارتاکوس، شمشیرها بدن‌ها را می‌شکافند، اما آشور نشان می‌دهد که کلمات و دسیسه‌ها می‌توانند سرنوشت انسان‌ها را عمیق‌تر زخمی کنند. او مانند ماری است که در میان ارتشی از شیرها زندگی می‌کند؛ از همه ضعیف‌تر به نظر می‌رسد، اما بسیاری از مرگبارترین ضربه‌ها از جانب او وارد می‌شود.

فضای داستان مانند طوفانی است که هر فصل شدیدتر می‌شود. رازها یکی پس از دیگری کنار می‌روند و هر حقیقت تازه، از حقیقت قبلی تلخ‌تر است. انگار نویسنده تصمیم گرفته باشد هر بار که فکر می‌کنی دنیا را فهمیده‌ای، زمین را زیر پایت بکشد. سرگرمی محبوب بشر: ساختن دیوار، جنگیدن بر سر آن، و بعد فهمیدن مشکل جای دیگری بوده است.

شکوه فیلم در انفجارها یا تعقیب‌وگریزها نیست. قدرتش در سؤال‌هایی است که در ذهن بیننده می‌کارد. اگر قانون نتواند از مردم محافظت کند، چه می‌شود؟ اگر برای شکست دادن شر، مجبور شوی بخشی از اصولت را قربانی کنی، آیا هنوز قهرمان هستی؟

یک فیلم بسیار تاثیر گذار و بسیار شبه علمی است.«میان‌ستاره‌ای» فیلمی است که بعد از تمام شدنش، مدتی به سقف خیره می‌شوی و به این فکر می‌کنی که زمان چیست، عشق چیست و ما در این اقیانوس بی‌پایان ستارگان دقیقاً چه جایگاهی داریم.