اصولاً من فتیچ آرونوفسکی هستم چون هر دوی ما به شدت دچار وسواس فکری و دغدغه های مشابه هستیم، از فیلم قوی و توهم انگیز اولیه اش « π» و Requiem for a Dream تا سرچشمه زندگی« بسیار ذن گرا» و در جستجوی مذهب که رد این جستجو در NOAH بخوبی ظاهر می شود ، او در مذهب وراثتی خود یهودی است که همانند بسیاری از متفکران اروپایی در پی قرن ها آزار تفتیش عقاید قومی و کنیسه ای و کلیسایی، دست از همگی مذاهب شسته اند و بی شک الگوی بزرگی همچون بارون اسپینوزا داشته و دارند، که حتی ( گرچه آمریکایی های mediocre، مورد نظر من نیستند) به دامن متفکران آمریکایی شمالی همچون آلدوس هاگزلی، چارلی چاپلین، آلبرت انیشتین، و یا وودی آلن نیز پیرو همین مذهب گریزی شدند، اما جایی در درون اعماق آنها، مثال امروز ما آرونوفسکی است، در آن اعماق Dark, که بدلیل پیچیدگی آن عمق بنظر تاریک و دوده گرفته می آید، هنوز بعد از ترک دین، وسواس پیدایش دین دامن گیر آنهاست که در مورد آرونوفسکی از همان π کاملا پیداست ، و بعد موضوع توهمات و drogکه تقریبا همه مغزهای Obsessed ابتدا آلوده به آن می شوند ، و توهمات چه در نتیجه آن سو مصرف ها و یا در پی استرس بالای فکری، در لابلای چین و چروک های آن تاریکی عمیق خود را پنهان کرده اند تا افراد در پی کشف آنها به نوعی خودشناسی برسند؛ این سابجکت یا سوژه اصلی آرونوفسکی است که او را در شمار جذابترین کارگردان ها و فیلمنامه نویسان قرار می دهد....