اگر بخواهم خودِ فیلم «هفت» (Se7en) را از نظر فیلمنامه، فضاسازی، روان‌شناسی شخصیت‌ها، پایان‌بندی و ماندگاری ذهنی امتیاز بدهم:۹ از ۱۰چرا؟فیلمنامه: ۹.۵/۱۰ — ایده‌ی هفت گناه کبیره بسیار منسجم اجرا شده.فضاسازی: ۱۰/۱۰ — فضای خفه، بارانی و بیمار فیلم کاملاً با مضمونش هماهنگ است.شخصیت‌پردازی: ۹/۱۰ — رابطه‌ی میلز و سامرست به فیلم عمق می‌دهد.پایان‌بندی: ۱۰/۱۰ — یکی از پایان‌هایی است که بعد از تمام شدن فیلم همچنان در ذهن می‌ماند.مضمون: ۹.۵/۱۰ — فیلم فقط درباره‌ی قتل نیست؛ درباره‌ی خشم، اخلاق، انتخاب و امکان فروپاشی انسان است.تنها دلیل ندادن ۱۰: بعضی بخش‌های داستان و منطق نقشه‌ی جان دو را می‌توان کمی قابل‌بحث دانست.با توجه به تحلیلم در کامنت ها از فیلم نوشتم، به نظرم نقطه‌ی اصلی جذابیت «هفت» برای من احتمالاً همین تاریکی اخلاقی و مسئله‌ی انتخاب انسان در لحظه‌ی فروپاشی است، نه صرفاً جنایی بودن فیلم..

فیلم ارزش تماشا داره و به تک تک سکانس ها توجه کنینی تا آخر فیلمو متوجه بشین.

با اینکه سال ها پیش دیدمش هنوز هم با دیدن کاورش مغزم درگیر میشه و دلم میخواد لازم ببینمش..

در سکوت این فیلم رو پیشنهاد میکنم بدون هیچ حرفی. بی‌نظیر با بهترین بازیگرا.

و بله، گناه من حسودی بود پس.... واقعا نمیدونم چه طور میشه همچین چیزیو ساخت این فیلم را میتونی هر روز بدون خسته شدن ببینیبه معنای کلمه، شاهکار.

اگر می خواهید به رستگاری برسید ، بهتر است از هفت گناه کبیره پرهیز کنید..

‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌.

یک فیلم معمایی و بسیا غافلگیر کننده از دیوید فیچنر که بعد از دیدن فیلم مطمعنا تا چند روز بهش فکر خواهید کرد و ازرش بار ها دیدن رو داره.

این یکی یه فیلم جنایی و تاریکه.داستان دو کارآگاهه که دنبال یه قاتل زنجیره‌ای می‌گردن، اما این قاتل فقط نمی‌کشه؛برای هر قربانی یه «پیام» هم داره.فضای فیلم خیلی سنگین و دلهره‌آوره و آخرش هم یه ضربه‌ی حسابی می‌زنه..

چرا نمیشه دان کرد.

داستان دو کارآگاهه، یکی پیر باتجربه به اسم سامرست و یکی جوون به اسم میلیس. توی یه شهر کثیف و بارونی دنبال یه قاتل زنجیره‌ای می‌گردن که آدما رو بر اساس هفت گناه کبیره می‌کشه: پرخوری، طمع، تنبلی، شهوت، غرور، حسادت و خشم. هر قتل صحنه‌سازی وحشتناکی داره و فیلم پر از فضای تاریک و تعلیقه. چیزی که فیلم رو خاص می‌کنه، پایان غیرمنتظره‌شه که آدم رو به فکر فرو می‌بره..